>>>  Laatst gewijzigd: 11 februari 2018  
Ik

Woorden en Beelden

Filosofie en de waan van de dag

Start Glossen Weblog Boeken Onderzoek

Albert Camus

Over Camus

Camus 'Révolte dans les Asturies' Albert CAMUS
Révolte dans les Asturies [Oeuvres complètes, Vol I 1931-1944, p. 1-28]
Parijs: Gallimard, Bibliothèque de la Pléiade, 2006

[Benoemd als een Essai de création collective, dus als non-fictie, maar tegelijkertijd gepresenteerd als een toneelstuk in vier actes.]

I.

Verslag van verkiezingen via de radio (overwinning van de 'gematigde partijen' op de 'extremisten van links', namelijk marxisten en anarcho-syndicalisten), reacties van mensen op het plein. De staking van de mijnwerkers, de gebeurtenissen in Oviedo.

II.

Gesprek tussen de mijnwerkers en anderen op het plein. De radioberichten stellen de revolutionairen voortdurend in een kwaad daglicht. Uiteraard zijn de regeringstroepen fantastisch bezig.

"Un ouvrier: "Il y a du bon et du mauvais partout, bien sûr."(13)

De revolutionairen zijn dodelijk: een kruidenier die niet zo maar zijn voorraad ter beschikking wil stellen van de revolutie wordt meteen doodgeschoten.

[Iedereen heeft zijn reden om een ander dood te schieten, een revolutionair als Sanchez net zo goed als een regeringsgetrouwe. Ik krijg nu al de indruk dat Camus dat van allebei de kanten veroordeelt. Acte II Scène 5: "De quel droit tuez-vous?" zegt de apotheker. "Hij heeft u niets gedaan, het is gewoon zijn werk, hij heeft misschien wel kinderen." Hier is iedereen rechteloos, zoals de expediteur opmerkt.]

III.

De radio vertelt dat de regeringstroepen aan de winnende hand zijn en er alleen nog verzet gepleegd wordt in Oviedo. Uiteindelijk wordt ook dat verzet neergeslagen.

IV.

Een kapitein doet onderzoek naar de gebeurtenissen en verhoort met harde hand revolutionairen en hun aanhang. Hij wil met name weten wie Don Fernando gedood heeft. De revolutionaire arbeider die 'Het volk!' antwoordt wordt meteen gefusilleerd. Andere arbeiders houden desondanks stug vol dat het het volk was en worden allemaal afgevoerd.

[Steeds blijkt in dit theaterstuk dat Camus meer sympathie voelt voor het gewone volk en de revolutionairen dan voor de regering die de bovenlaag van de samenleving vertegenwoordigt en conservatief is. Ik vermoed dat ook dat een constante is.]

Start  ||   Glossen  ||   Weblog  ||   Boeken  ||   Onderzoek